این منم که….. دریا….. سپیدرود…. رمضان……. رعنا

September 7, 2009 · Filed under Uncategorized

هرکاری کردم قلمم از این بزرگتر نمیشه

این منم که…
چندی پیش به اداره ای رفتم.
کارمند آنجا گفت: تو با این هوش و دانش، شایسته درآمد ماهیانه میلیونی هستی
به یاد آوردم نخستین باری که در آزمون استخدامی یک اداره دولتی شرکت نمودم.
من بودم و خواهر کوچک و دوست دانشگاهی.
کارتی به ما دادند که درآن ساعت برگزاری آزمون 9 بامداد بود.
ساعت 9 که رسیدیم، دیدیم جوان های بیشمار پشت در ایستاده اند و بر در کوبند.
پرسیدیم: چه شده؟
پاسخ شنیدیم: خویشان خود را ساعت 8 سر آزمون نشاندند و در! ساعت 8:15 بسته شد.
ناباورانه ماندیم و همراه دیگران فریاد برآوردیم که دست کم 6000 تومان پول شرکت در آزمون را پس دهید!
داد بالا گرفت و پلیس آمد!
هرکسی گلایه ای داشت….
پسری فوق لیسانس حقوق گفت: این همه سال درس خواندم که این گونه خورد شوم؟
دختری می گفت: نام من سمیه است و برایم نوشته اند خانم اسماعیل… اکنون هم که….
در این هنگام از بیسیم پلیسی که نزدیک ما بود، شنیدیدم: اگر تا ده دقیقه دیگر شورش را نخوابانید، گارد ویژه خواهیم فرستاد!
از بیم گریختیم.
مانده بودیم به خانواده چه بگوییم؟ این همه راه تا تهران رفته بودیم و همگان چشم براه…
با شناختی که از خانواده داشتیم، دانستیم که اگر راست گوئیم، هر سه ما را به دیوانه خانه فرستند که مگر می شود؟؟؟؟؟؟؟
باز گشتیم و گفتیم: آزمون سخت بود و ما ناتوان از پاسخ!؟
پس از چندی برای خاموشی آتش ایشان گفتیم: نتیجه آمد و ما رد شدیم
یک ماه گذشت، خواهرم آمد سرگشته: نتیجه آزمون فلان اداره امروز آمده و شما یک ماه پیش، خبر از ردی خویش دادید!!!
امروز با دوستی سخن می گفتیم.
گفت: فکر نکن از روی دلسوزی است! به باور من تو آنچه را که شایسته اش بودی نیافتی….
پاسخش دادم:
داناتر از من، نشسته به زندان و زیر شکنجه!
زیباتر از من، خفته به گورستان!
بزرگی می گفت: طنز بیان واقعیت است به اغراق!
شگفت آنکه گاهی واقعیت از طنز اغراق آمیز تر شود؟
4 سال پیش پیامکی آمد: چوپان دروغگو دستور داده تمام کسانی را که از خودش زیباتر هستند، بکشند! خوشا به حالت، تو زنده می مانی.(هه هه هه)
امروز!
بدا به من که زنده در خیابان گام می نهم

………………………….

کمی توضیح

ə = کسره

aa = آ کشیده

a = فتحه

برخی از دوستان خواستند بنویسیم ز دریا

اینم دریا

در زمستان های کودکیم، خاله ها زنگ می زدند و التماس می نمودند که پا در روستا نهاده و ازون برون میل نمائیم…..
خانواده، پس از ناز بسیار رفته و من نشسته در خانه، چرا که ناز بسیار داشتم!
سال هاست که دیگر از ازون برون نشانی نیست….
ناز من دیگه خریدار نداره[گریه]
در زمستان های کودکی، پدر بزرگم، هر سال، چنگرهای فراوان می رساند به خانه ما.
مادرم درخواست می نمود به خوردنم و من ناز.
به یاد دارم، مادرم را در تلاش و ناکام از باز نمودن دهانم، تا تکه ای چنگر بنهد.
سال هاست که دیگر از چنگر نشانی نیست…..
ناز من دیگه خریدار نداره[گریه]
امسال برآن شدم تا پاس هندوانه بدارم.
به دریای داییم اینا رفتم. همان دریا که ساحلش باغ هنداونه داییم است.
گیسو افشان پا در آب نهاده و هندوانه نوش جان فرمودیم.
چه کسی می داند؟
ده سال دیگر نشانی از هندوانه هست یا نه؟.
خدا نیاورد آن روزی که فریاد برآورم:
ناز من دیگه خریدار نداره

…………………………

ساعت دوازده دیشب رفتیم ساحل سپیدرود، تاب بازی!
فکر بد نکنین! با خودمون مرد برده بودیم[نیشخند]
چه ترس شیرینی است…..
تو در آسمان باشی و زیر پایت سپیدرود درخشان!
سپیدرود درخشان!
جان گیلان
جان گیلان
Kushi karjəy tərə baal baal kunam man
Kənarə səpidrud samaan kunam man

…………………..

رمضان گیلان

چون بچه ها درباره ماه رمضان در شهرهای خویش نوشتند.
دریغم آمد از رمضان گیلان ننویسم.
سحر:
همسایه ها در حال زنگ زدن….
Mar: rəy! Bushu sara chəraghə roshanakun!
Bədarə amə sahari khordə darim
مادر: مرد! برو چراغ حیاط رو روشن کن!
فکر کنن که ما داریم سحری می خوریم
هنگام نهار:
Pər: mi jonə raees! 2 saat murkhasi hadi? Bushum namaz bukhunam?
Raees: tayyarə namazam gə bəbə yə rubbə tatama bə?
Pər: mu ramzonə məm. Mi bamardə mar o pər o mi abaji o pilaghə o mi bamardə zomar o zopər o (hoto busho…) namaz khonam
Raees: itə shart danam. Anjom hadi Tani bəshi. Shodari ami sandəvich forusha bugu, bay mi var, i purs ashura zearatə bokhonim
پدر: رئیس عزیزم! دو ساعت مرخصی میدی که برم نماز بخونم؟
رئیس: نماز جعفر طیار هم که باشه، یه رببه تموم می شه!!!!!
پدر: آخه من تو رمضان برا مادر و پدر خدابیامرزم و مادربزرگ وپدربزرگ شادروانم و مادرزن و پدرزن خدا بیامرزم و (برو تا ته….) نماز می خونم. [دروغگو]
رئیس: باشه می تونی بری…. به شرط اینکه سر راهت به ساندویچی محل بگی بیاد پیش من، یه پرس زیارت عاشورا بخونیم

…………………………
ranay
Bahaar bumay! Bahar bumay. ranay!
Mi jonə shirin yalagh bomay. ranay!
əmsalə hava sitə darə. ranay!
Mi bəhə galush ti paa darə. Ranay!
i asəmon mazlum kushə. Ranay!
Ashughu o mashughu koshəy. Ranay!
anay gulay. ranay!
Marghə gulay. Ranay!
əmsalə salə baronə. Ranay!
adam kushi faravonəy. Ranay!
hamə sarə ghazaghonəy. Ranay!
Dakun ti surkhə pirhanə. Ranay!
Ranay gulay ranay. Mi jonə dəloy. ranay!
Binvis seasi samonə. Ranay
Hardo malə mokhtaar khonə. ranay!
Chin chin aatash dogudi mi jonə. Ranay!
Ti khayyat ostə ramzonə.ranay!
Ti rangraz kablə shabonə. Ranay!
Ranay golay. Ranay!
Mi jonə dəloy. Ranay!
Tu kə boti mu naakhusham. Ranay!
Mokhtarkhonə sar gaaləsham. Ranay!
Bahar shunəmay nazar nisham. Ranay!
Sali sad man rughan kəsham. Ranay!
Ranay kishəy. Ranay!
Sia kish mishəy. Ranay!
Kolu rura sar bə jirə ranay!
Ghazagh bomabu. das bə tirə. Ranay!
Bəzə aghjan kurdə chafirə. Ranay!
Aghjan kurdə əmsho mirə. Ranay!
Aghjan kurdə. Ranay!
Zaari bomordə. Ranay!